Wat als je kind niet wil meewerken tijdens de shoot?
Het is de angst van bijna elke ouder die contact opneemt voor een gezinsshoot: wat als mijn kind niet meewerkt? Wat als hij de hele tijd wegloopt? Wat als ze begint te huilen zodra ik de camera zie? Wat als we die ene foto niet krijgen waar iedereen tegelijk lacht en kijkt? Mijn eerlijke antwoord is altijd hetzelfde: maak je geen zorgen.
Want in mijn werk als gezinsfotograaf in Friesland heb ik ontdekt dat kinderen die niet meewerken bijna altijd de mooiste foto's opleveren. En in deze blog vertel ik je waarom dat zo is en wat jij als ouder kunt doen om de shoot zo prettig mogelijk te laten verlopen.
Waarom meewerken overgewaardeerd is
Een kind dat braaf voor de camera staat en lacht op commando, dat levert een nette foto op. Maar het levert zelden een bijzondere foto op. Want wat zie je op die foto? Een kind dat poseert. En poseren is precies het tegendeel van wat documentaire fotografie wil laten zien: de echte persoon, in een echt moment.
Een kind dat wegloopt, is een kind in beweging en beweging is leven. Een kind dat begint te huilen, laat een emotie zien die net zo echt is als de lach. Een kind dat op de grond gaat liggen en weigert op te staan, creëert een moment dat zijn ouders over twintig jaar herkennen en lachend aan terugdenken. Dat zijn de foto's die blijven.
Wat ik doe als een kind niet meewerkt
Ik dwing nooit. Ik vraag nooit aan een kind om te kijken, te lachen of iets te doen. Als een kind niet wil, laat ik het. Ik richt mijn aandacht op iets anders, de ouders, de omgeving, de details en wacht. Bijna altijd komt het kind vanzelf terug als de druk verdwijnt. Kinderen zijn nieuwsgierig van nature: ze willen weten wat er gebeurt, en ze willen erbij horen.
Soms helpt het om de activiteit te veranderen. Als stilstaan niet werkt, beginnen we te lopen. Als lopen niet werkt, gaan we rennen. Als de locatie niet werkt, gaan we ergens anders kijken. Ik volg het kind, niet andersom. En in die beweging, in die vrijheid, ontstaan de mooiste beelden.
Wat ouders zelf kunnen doen
De belangrijkste tip die ik ouders geef: doe alsof ik er niet ben. Echt. Praat met je kind zoals je altijd praat, reageer op wat er gebeurt zoals je altijd reageert, en probeer je kind niet te sturen richting de camera. Hoe meer ouders proberen hun kind te laten meewerken, hoe meer het kind dat voelt en hoe meer weerstand er komt.
Laat de shoot gewoon zijn wat het is: een uurtje samen zijn, op een mooie plek of thuis. Als je zelf ontspannen bent, wordt je kind ontspannen. En een ontspannen kind, of het nu lacht, rent, valt of huilt is het mooiste dat er is.
En als het echt helemaal misloopt?
Dan stoppen we even. We drinken wat, we geven het kind ruimte, we wachten. In jarenlang fotograferen heb ik nog nooit een shoot gehad waarbij ik achteraf zei: hier kan ik niets mee. Altijd zit altijd genoeg moois tussen de beelden. Een kind dat niet meewerkt is geen mislukte shoot, het is gewoon een eerlijk kind. En eerlijke kinderen zijn de mooiste kinderen om te fotograferen.
Een tip voor ouders van tieners: ook zij kunnen niet willen meewerken, maar op een andere manier. De tiener die met zijn ogen rolt en zijn armen over elkaar slaat. Die foto is over twintig jaar goud waard. Ik fotografeer het gewoon, zonder commentaar. En achteraf lacht iedereen er het hardst om, inclusief de tiener zelf. Want ook tieners herkennen zichzelf in eerlijke beelden, en ook zij willen later weten hoe ze waren. Echt waren, niet geposeerd.
Heb je een kind dat moeilijk op de foto gaat en wil je toch een gezinsshoot laten maken in Friesland, Groningen of Drenthe? Neem contact op.
